คำอธิบาย

นานแล้วที่เธอไม่ได้สนุกกับเวลาของตัวเอง เธอแทบได้ปล่อยใจกับช่วงว่างที่หายาก แต่เสียงประตูเปิดกลับทำให้เธอตึงตัว พอเห็นพ่อสามีเดินเข้ามา ความทรงจำอันขมก็กลับมาทันทีเธอมองเขาด้วยความไม่พอใจ ขณะที่เขายังยิ้มเข้าหาเธอ แม้เธอจะไม่อยากให้เขาเข้าใกล้ แต่ก็ยังปฏิเสธไม่ได้ เพราะทุกครั้งที่นึกถึงแม่ที่ทำงานหนักในกะกลางคืน เธอก็ต้องยอมคำขอของเขาเธอต้องทำตามคำขอนั้น แม้ร่างกายยังจำความรู้สึกอันขมจากครั้งก่อน พอเขาเร่งจังหวะขึ้น เสียงของเธอก็หลุดออกมาโดยไม่ตั้งใจตามจังหวะที่เขาขย่ม ร่างกายกลับตอบสนองต่อเขาไปเอง แม้ในใจเธอยังไม่ยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้น